شماری از پناه‌جویان و شهروندان افغانستان مقیم مادرید، برای دومین‌بار با برپایی یک تجمع اعتراضی گسترده، خشم و انزجار خود را نسبت به وخامت اوضاع حقوق بشر در افغانستان و سیاست‌های سرکوب‌گرانه گروه طالبان ابراز کردند.
معترضان در پایتخت اسپانیا با حمل پلاکاردها و سر دادن شعارهایی در حمایت از عدالت، خواستار پایان فوری تبعیض ساختاری، سرکوب آزادی‌های مدنی و محرومیت‌های سیستماتیک علیه زنان و دختران در کشور شدند. حاضران تاکید کردند که حذف زنان از چرخه‌ی آموزش، کار و اجتماع، مصداق بارز و آشکار نقض حقوق اساسی انسان‌هاست.

شرکت‌کنندگان در این گردهمایی با هدایت مطالبات خود به سمت نهادهای بین‌المللی، از سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و سازمان‌های مدافع حقوق بشر خواستند که فراتر از صدور بیانیه‌های تشریفاتی، پرونده حقوق بشر افغانستان را با جدیت دنبال کرده و مکانیسم‌های اجرایی و مؤثری را برای متوقف کردن این روند به کار گیرند.

در پایان این حرکت مدنی، قطعنامه‌ی رسمی از سوی برگزارکنندگان قرائت شد که محورهای کلیدی زیر را به عنوان مطالبات اصلی معترضان مطرح کرد:
۱. رسمیت‌شناسی آپارتاید جنسیتی:
معترضان خواهان شناختن رفتارهای طالبان با زنان به عنوان (آپارتاید جنسیتی) از سوی محاکم و نهادهای بین‌المللی شدند.
۲. محکومیت تعامل بدون تضمین:
هرگونه مذاکره، سازش یا تعامل دیپلماتیک با طالبان که بدون تضمین پیش‌شرط حقوق بنیادی مردم افغانستان باشد، به شدت محکوم شد.
۳. پاسخ‌گویی عاملان جنایت: بر ضرورت محاکمه و پاسخ‌گو کردن عاملان نقض گسترده حقوق بشر و جنایات جاری در کشور تاکید گردید.
۴. تشدید فشارهای دیپلماتیک: جامعه جهانی مکلف شد تا فشارهای سیاسی و اقتصادی خود را بر طالبان افزایش دهد تا مجبور به لغو فرامین محدودکننده شوند.
این معترضین هشدار می‌دهند که مردم افغانستان و به‌ویژه زنان، امروز بیش از هر زمان دیگری به حمایت‌های عملی و ملموس جهانی نیاز دارند. سکوت و بی‌عملی در برابر این فاجعه، تنها به تداوم و عمق بیشتر بحران‌های انسانی و اجتماعی در کشور دامن خواهد زد.