جنبش زنان «پنجره امید» به مناسبت روز جهانی پناهندگان (۲۰ جون)، با انتشار اعلامیه‌ی، نسبت به بحران انسانی و حقوقی پناهندگان افغانستانی در سطح جهان هشدار داد. این جنبش ضمن تأکید بر مسئولیت اخلاقی و حقوقی جامعه جهانی، خواستار برخورد فوری با سیاست‌های تبعیض‌آمیز و جلوگیری از اخراج اجباری پناهجویان شد.
در اعلامیه این جنبش تأکید شده است که موج گسترده مهاجرت شهروندان افغانستان، نه یک انتخاب آزادانه؛ بلکه پیامد مستقیم جنگ، ناامنی، فروپاشی ساختارهای حمایتی و سیاست‌های محدودکننده طالبان است. جنبش پنجره امید با استناد به کنوانسیون ۱۹۵۱ و پروتکل ۱۹۶۷، یادآور شد که پناهندگان بر اساس حقوق بین‌المللی، از اصل «عدم بازگرداندن اجباری» برخوردار هستند.
این گزارش به وضعیت بحرانی پناهندگان افغانستانی در پاکستان اشاره دارد که با چالش‌هایی نظیر بازداشت‌های خودسرانه و خطر اخراج دست‌به‌گریبان هستند. همچنین، وضعیت پناه‌جویان در کمپ‌های انتقالی کشورهایی مانند قطر و اندونزی نیز مورد انتقاد قرار گرفته است؛ جایی که بسیاری از افراد ماه‌ها و سال‌ها در بلاتکلیفی حقوقی و فقدان خدمات اساسی به سر می‌برند.

اعضای این جنبش هشدار دادند که زنان، کودکان، خبرنگاران و فعالان حقوق بشر، آسیب‌پذیرترین قشرها در میان پناهندگان هستند. این گروه در مواجهه با محدودیت‌های مهاجرتی و کندی روند بررسی پرونده‌ها، بیش از هر کس دیگری با تهدیدات جانی و انسانی روبرو هستند.

جنبش زنان پنجره امید در این اعلامیه: از جامعه جهانی خواستار موارد زگذیل گردید:
۱.تسریع در روند بررسی پرونده‌های پناهندگی.
۲.رعایت اصل عدم بازگرداندن اجباری پناهندگان به مناطق جنگی.
۳.حمایت ویژه از گروه‌های در معرض خطر (زنان و اقلیت‌ها).
۴.گسترش مسیرهای قانونی و امن مهاجرت.

این جنبش در پایان تأکید کرد که حمایت از پناهندگان افغان، تنها یک اقدام بشردوستانه نیست؛ بلکه یک مسئولیت جهانی برای حفظ کرامت انسانی است.