جشنواره سالانه فیلمهای سینمایی “گیفا” که امسال برای دهمین بار در استرالیا برگزار شد، به ابتکار گروهی از سینماگران، فعالان و روشنفکران مقیم استرالیا راهاندازی میشود. این رویداد مهم فرهنگی در حوزه سینما، امسال بخشی ویژه را به نمایش مستندهایی از افغانستان اختصاص داد که تصویری از واقعیتهای تلخ و مقاومت زنان افغان در شرایط دشوار به نمایش گذاشت.
در کشوری چون افغانستان، که هماکنون با محدودیتهای شدید در حوزه آزادی بیان، سینما و حقوق زنان مواجه است، این جشنواره فرصتی بود تا صدای زنان افغان شنیده شود. نمایش مستندهای افغانستان در این جشنواره، بهویژه فیلمهایی که مبارزات زنان را در برابر سرکوبهای گروه تروریستی طالبان نشان میدهند، توجه جهانیان را به وضعیت حقوق بشر و آزادیهای فردی در افغانستان جلب کرد.
یکی از مستندهای برجسته این دوره از جشنواره، فیلم «شلیک به صدای آزادی» به کارگردانی زینب انتظار بود. این مستند که خود از شاهدان عینی اعتراضات زنان افغانستان بوده، با شجاعت صحنههای واقعی این اعتراضات را به تصویر کشیده است. این فیلم روایتگر داستان دو خواهر است که با ایستادگی در برابر محدودیتهای طالبان، برای آزادی و حق زندگی مبارزه میکنند. «شلیک به صدای آزادی» نه تنها شجاعت این زنان را نشان میدهد بلکه گواهی است بر قدرت و ارادهای که زنان افغان برای احقاق حقوق خود به کار میبرند.
صنم کبیری، یکی از زنان معترض افغانستان که در این جشنواره حضور داشت، از تجربیات خود در جریان اعتراضات در افغانستان سخن گفت. او اظهار داشت: “من از خیابانهای ولایت تا کابل فریاد اعتراض را آغاز کردم و امروز در تبعید در کشوری زندگی میکنم که زبان، فرهنگ و هویت آن برایم بیگانه است. در حالیکه از وطن دورم و بار سنگین درد مردم و کشورم را بر دوش میکشم، صدای عدالتخواهی و فریاد آزادی من هرگز خاموش نشده است.”
این جشنواره با حضور شمار زیادی از زنان فعال، هنرمندان و شخصیتهای اجتماعی همراه بود که با پیامهایی از همبستگی و حمایت از زنان و مردم افغانستان در برابر ظلم و سرکوب در این کشور، به این رویداد اعتبار بخشیدند. سخنرانان مختلف در طول جشنواره، درباره مبارزات زنان افغانستان، حقوق بشر و مقاومت در برابر تبعیض سخن گفتند.
مریم پوپل، رهبر یکی از جنبشهای زنان در استرالیا، در این جشنواره با تأکید بر همبستگی جهانی گفت: “ما با زنان افغانستان همصدا هستیم. در هر گوشهی جهان، زنان افغان با شجاعت و استقامت ایستادهاند. من، بهعنوان یک زن معترض، در این جشنواره حضور یافتم تا دردها، فریادها و مبارزات زنان افغانستان را از دل صحنههای واقعی زندگی به تصویر بکشم — تصاویری که حقیقت زنان سرزمینم را روایت میکند. در پشت هر فریاد زن معترض، صدای هزاران زن خاموششده نهفته است. زنانی که در سرزمین خود، از تمام حقوق انسانی محروم ماندهاند. ما بازیگر نیستیم، بلکه بازتاب زندگی واقعی و مقاومت زنان افغانستان هستیم.”
نویسنده: شهناز سعیدی

