- آخرین اشک دختر افغان
- شبهای سرد زمستان و نگرانی خانوادههای فقیر از تأمین مواد سوختی
- سازمان حمایت از جامعه مدنی و خبرنگاران دوره آموزشی «از سکوت تا صدا» را برگزار میکند
- پیام تبریکی به مناسبت روز جهانی دختر
- وقتی بازیهای کودکانه جای خود را به جنگ و خشونت میدهند
- اعمالنامه طالبان به دستشان رسید؛ اینبار از لاهه
- وقتی مدرسه پشت در میماند،کودکان افغانستانی قربانی سیاست مهاجرتی
- نگرانی درباره وضعیت یک معلم در تخار؛ «مژده اوزبیک در بازداشت طالبان است»
- اطلاعیه رهبری سازمان حمایت از جامعه مدنی و خبرنگاران Leadership Announcement of the Civil Society and Journalists Advocacy Organization
- سمینار بینالمللی دادخواهی حقوق بشر در دانشگاه تورنتو برگزار شد
روایت

زینب ،دختری که از کنار قبر پدرش گذشت تا به آینده برسد
گزارش “سامعه علمیار ” زینب را از سالهای مکتب میشناسم؛ از همان روزهایی که در یک صنف مینشستیم، با هم میخندیدیم، درباره درس و آینده

نگین،دختری که برای ادامه زندهگی به فرانسه رفت، اما دلتنگیِ خانه را با خود به مهاجرت برد
نویسنده “سامعه علمیار ” روایت زنی که آمدن طالبان درسهایش را نیمهتمام گذاشت، ازدواج او را به فرانسه رساند و مهاجرت به او آموخت که

لگدهایی که در سکوت فرود میآیند روایت سارا؛ مربی تکواندو که باشگاهش را بست، اما ورزش را کنار نگذاشت Kicks That Land in Silence Sara’s story: The taekwondo coach who closed her gym but did not give up the sport
نویسنده ” سامعه علمیار” یادداشت: «سارا» نام مستعار این مربی تکواندو است. بهدلیل حساسیت شرایط و برای حفظ امنیت او و خانوادهاش، نام واقعی او

از پشت میکروفون تا پشت میز پذیرش؛ روایت حسرت یک خبرنگار
نویسنده “سامعه علمیار” نسترن پشت میز پذیرش یک مکتب خصوصی در کابل نشسته است. یک پیاله چای در دست دارد و آرامآرام از آن مینوشد.

شلاق بر عفت و اراده: چرا نباید بگذاریم دوسیهی خونین بیبیصدیقه در مسلخ فراموشی دفن شود
روایت “سامعه علمیار” نوشتن دوباره از دوسیهی خونین و استخوانسوز بیبیصدیقه، تکرار یک مکتوب بایگانیشده یا مرور یک خبر دستانداز تاریخ نیست؛ این فریادی است

دفن قانون در دانشگاه؛ افغانستان در مسیر خاموشی عدالت
گزارش” سامعه علمیار ” با صدور دستور اخیر درباره انحلال و لغو تدریجی پوهنځیهای حقوق و علوم سیاسی در دانشگاههای افغانستان، آخرین پایههای ضعیف عدالت،

مرگ در ریگزار؛ تراژدی مهاجرتی که هر بار تکرار میشود
گزارش “سامعه علمیار” کشف اجساد شماری از شهروندان افغانستان در ریگزارهای ولسوالی چهاربرجک ولایت نیمروز بار دیگر یکی از تلخترین واقعیتهای مهاجرت را پیش چشم
یلدا در اسارتِ بیسرنوشتی؛ وقتی طولانیترین شب سال آینهی تمامنمای چهار سال رنج
در حالی که یلدا در باور همهگانی، نماد پیروزی نور بر تاریکی و جشنی برای پایان انتظار است، برای خبرنگاران تبعیدی افغانستان در تهران، این
ققنوسِ کوچههای غبارآلود
در دلِ یکی از کوچههای باریک و غبارآلودِ کابل، دختری به دنیا آمد که گویی بخت خندان از روز نخست، روی از او برگردانده بود.
یک دختر افغانستانی از چالش های زندگی در مهاجرت روایت میکند
من یک دختر افغانستانی هستم و اکنون همراه با پدر، مادر، سه برادر و دو خواهرم در جمهوری اسلامی ایران زندگی میکنیم. زندگی ما از
