اعضای فدراسیون خبرنگاران افغانستان در تبعید، مقیم تهران، شب یلدا را نه فقط بهعنوان یک آیین کهن، بلکه بهمثابه فرصتی برای فریاد اعتراض نسبت بی سرنوشتی شان برگزار کردند؛ اعتراضی صریح به چهار سال سکوت و بیتفاوتی نهادهای بینالمللی مدافع حقوق بشر وحامی رسانهها نسبت به وضعیت اسفبار خبرنگاران تبعیدی در ایران.
جمعی از خبرنگاران افغانستانی عضو فدراسیون خبرنگاران افغانستان در تبعید، با برگزاری مراسم شب یلدا در تهران، ضمن پاسداشت این آیین فرهنگی، از آن بهعنوان تریبونی برای بیان دردها، نگرانیها و مطالبات خود استفاده کردند. آنان با طرح این پیام نمادین که «یلدا را جشن میگیریم، اما سکوت شما را نه»، چهار سال بیتوجهی به وضعیت خبرنگاران تبعیدی را «جنایت خاموش» خواندند و خواستار اقدام فوری نهادهای مسئول شدند.
محمد رجا، یکی از خبرنگاران تبعیدی، در سخنانی با انتقاد شدید از نهادهای مدافع حقوق بشر و سازمانهای حامی رسانهها گفت:
«متأسفانه در چهار سال گذشته، این نهادها نسبت به وضعیت اسفبار و غمانگیز خبرنگاران تبعیدی مقیم ایران با سکوت و بیتفاوتی برخورد کردهاند. و در این مدت کوچکترین توجهی نسبت به وضعیت غم انگیز خبرنگاران نکردهاند،
وی افزود در اینجا خبرنگاران ابتداییترین خدمات اجتماعی محروماند، در برزخ بیسرنوشتی بهسر میبرند و همواره با ترس اخراج اجباری، دچار اضطراب و ناامنی روانی هستند.»
در ادامه، امید پویا، نماینده فدراسیون خبرنگاران افغانستانی در ایران، شب یلدا را «شب همدلی و ایستادگی» توصیف کرد و گفت:
«گردهمایی امسال، فراتر از یک جشن فرهنگی، صدای اعتراض خبرنگاران متعهدی بود که نسبت به بیتوجهی سازمان ملل و نهادهای بینالمللی به آزادی بیان، حقوق بشر و سرنوشت مردم افغانستان معترضاند. این تجمع نماد اتحاد، مسئولیتپذیری رسانهای و تأکید بر نقش خبرنگاران در دفاع از حقیقت و عدالت است.»
او تأکید کرد که پیام این گردهمایی روشن است: «سکوت در برابر بیعدالتی پذیرفتنی نیست و وجدانهای بیدار همچنان مطالبهگر خواهند ماند.»
غلاماصغر عزیزی، از دیگر خبرنگاران تبعیدی، نیز با اشاره به وضعیت مشابه خبرنگاران افغانستانی در ایران و پاکستان گفت:
«تعداد زیادی از خبرنگاران افغانستان در کشورهای همسایه با مشکلات جدی معیشتی، حقوقی و امنیتی روبهرو هستند، اما تا کنون هیچیک از نهادهای حامی خبرنگاران اندک ترین توجهی به وضعیت آنان نکردهاند و همه در برزخ بیسرنوشتی رها شدهاند.»
وی از نهادهای بینالمللی و سازمانهای حامی رسانهها خواست هرچه زودتر برای رسیدگی به وضعیت خبرنگاران تبعیدی، بهویژه در زمینه اسکان مجدد و حمایتهای فوری انسانی، اقدام عملی انجام دهند.
این مراسم یلدایی، اگرچه با گرمای همدلی و امید برگزار شد، اما در پس آن، تصویری تلخ از رنجِ خبرنگارانی را به نمایش گذاشت که همچنان چشمانتظار شنیدهشدن صدایشان هستند.

