امینه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد، با هشدار نسبت به تشدید سرکوب زنان در افغانستان، از جامعه جهانی خواست در برابر سیاستهای سیستماتیک طالبان که زنان و دختران را بهطور سازمانیافته از حقوق بنیادینشان محروم کرده، سکوت اختیار نکند. او تأکید کرد آنچه امروز در افغانستان جریان دارد، نه یک محدودیت مقطعی، بلکه پروژهای هدفمند برای حذف زنان از زندگی عمومی است.
معاون دبیرکل سازمان ملل روز یکشنبه، ۱۴ جدی، در پیامی در شبکه اجتماعی اکس نوشت که میلیونها زن و دختر افغانستانی تحت حاکمیت طالبان با محرومیت گسترده از آموزش، اشتغال، آزادی رفتوآمد و امنیت فردی روبهرو هستند؛ محدودیتهایی که به گفته نهادهای حقوق بشری، ساختارمند، فراگیر و عامدانه طراحی شدهاند و عملاً نیمی از جمعیت کشور را به حاشیه راندهاند.
او با اشاره به پیامدهای انسانی این سیاستها افزود که تداوم تبعیض نهادینهشده طالبان، نگرانی عمیق سازمان ملل و نهادهای بینالمللی را برانگیخته است؛ چرا که این اقدامات نهتنها حقوق زنان، بلکه بنیانهای اجتماعی، اقتصادی و آینده افغانستان را بهطور جدی تضعیف میکند.
امینه محمد هشدار داد که بیعملی جامعه جهانی در برابر این روند، به معنای مشروعیتبخشی ضمنی به سیاستهای سرکوبگرانه طالبان است و میتواند به عادیسازی نقض گسترده حقوق بشر منجر شود. او تأکید کرد که تجربههای تاریخی نشان دادهاند سکوت در برابر تبعیض سیستماتیک، خود بخشی از چرخه ظلم است.
معاون دبیرکل سازمان ملل با تصریح اینکه «حقوق زنان در همهجا، حقوق بشر است»، خاطرنشان ساخت که طالبان با نادیدهگرفتن تعهدات بینالمللی افغانستان، عملاً این کشور را در تقابل آشکار با هنجارهای جهانی حقوق بشر قرار دادهاند؛ وضعیتی که مسئولیت اخلاقی و حقوقی جامعه جهانی را دوچندان میسازد.
طالبان از زمان بازگشت به قدرت، با صدور دهها فرمان محدودکننده، زنان و دختران افغانستانی را از آموزش متوسطه و عالی، کار در نهادهای دولتی و غیردولتی، و حضور مؤثر در جامعه محروم کردهاند؛ سیاستهایی که از سوی سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و بسیاری از دولتها، مصداق روشن «تبعیض جنسیتی نهادینهشده» و حتی «آپارتاید جنسیتی» توصیف شده است.
