گزارش “زینب کوهستانی”
شبکه حرکت زنان افغانستان، حمایت منسوب به عایشه وهاب، نماینده افغانتبار کنگره امریکا، از برقراری روابط رسمی میان ایالات متحده امریکا و طالبان را شدیداً محکوم کرده و آن را تلاش برای عادیسازی و مشروعیتبخشی به این گروه دانسته است.
این شبکه در قطعنامهای که روز چهارشنبه، ۲۶ آگست، منتشر کرده، گفته است که حمایت از روابط رسمی با طالبان در شرایطی که زنان افغانستان از آموزش، کار، آزادی رفتوآمد و حضور اجتماعی محروم شدهاند، «پاداش سیاسی به سرکوبگران زنان» است.
در این قطعنامه آمده است: «افغانستانیتبار بودن امتیاز نمایندگی از زنان افغانستان نیست، و جایگاه سیاسی، مجوز معامله بر سر رنج آنان نیست.»
ژولیا پارسی، مسوول شبکه حرکت زنان افغانستان می گوید،«هرگونه برقراری روابط رسمی و عادیسازی با طالبان، در شرایطی که این گروه حق مردم، بهخصوص حق زنان افغانستان، را بهگونه سیستماتیک نقض میکند و آنان را حذف مینماید، قابل قبول نیست.
طالبان نمیتوانند زنان را از حق آموزش، کار و آزادی محروم بسازند و انتظار داشته باشند که جامعه جهانی آنان را به رسمیت بشناسد. به باور من، عادیسازی روابط با طالبان میتواند ضربه جدی به مبارزات زنان افغانستان در داخل و بیرون از کشور وارد کند.
پارسی میگوید،زنان افغانستان با وجود تهدید، بازداشت، شکنجه و فشارهای زیاد، هنوز هم صدای خود را بلند میکنند. اگر در چنین شرایطی امریکا و کشورهای جهان با طالبان روابط برقرار کنند، پیام بسیار خطرناکی به زنان افغانستان است؛ اینکه حقوق ابتدایی، اساسی و نیمی از پیکر جامعه قربانی سیاست میشوند.
اما! ما میگوییم که مبارزات خود را هیچگاهی ترک نمیکنیم. هیچ قدرتی نمیتواند جلو زنان افغانستان را بگیرد و ما زنان نباید منتظر قدرتی باشیم تا از ما حمایت کند.
وی افزود زنان افغانستان در پنج سال گذشته چنان شجاعتی نشان دادهاند و پس از این نیز نشان خواهند داد. ما به مبارزه خود ادامه میدهیم و هیچ قدرتی نمیتواند مانع ما شود.»
صمیمه امیری عضو شبکه حرکت زنان افغانستان میگوید،ما از جامعه جهانی میخواهیم که عادیسازی روابط با طالبان را بهعنوان یک امر عادی و بدون پیششرط نپذیرد. تعامل با طالبان به معنای مشروعیتبخشی به این گروه است.
دختران افغانستان پنج سال میشود که از تمام حقوق ابتدایی خود، از جمله حق آموزش، کار و آزادیهای اجتماعی، محروماند. زنان افغانستان نیز تحت تأثیر مستقیم فرمان و تصمیمهای طالبان قرار دارند.
امیری می افزاید، زنان در داخل افغانستان با محدودیتهای گسترده، از جمله تهدید، شکنجه و زندانیشدن، روبهرو هستند. با این حال زنان افغانستان در داخل و بیرون از کشور آرام ننشستهاند و همواره صدای دادخواهی و مبارزه خود را بلند میکنند.
زنان افغانستان نیمی از پیکر جامعه هستند؛ بنابراین، هرگونه تعامل سیاسی و برقراری روابط با طالبان باید با حضور و مشارکت زنان افغانستان شکل بگیرد.»
شبکه حرکت زنان افغانستان در این قطعنامه تأکید کرده است که طالبان زنان و دختران را از دانشگاه و مکتب، کار، حضور اجتماعی و شماری از آزادیهای اساسی محروم کردهاند و استفاده از عنوان «روابط رسمی» نمیتواند واقعیت این محدودیتها را پنهان کند.
این شبکه همچنین گفته است که عایشه وهاب حق دارد دیدگاه سیاسی خود را داشته باشد، اما نباید آن را بهعنوان صدای زنان افغانستان مطرح کند.
در پایان قطعنامه آمده است که اعضای شبکه حرکت زنان افغانستان در برابر هرگونه تلاش برای مشروعیتبخشی و عادیسازی طالبان سکوت نخواهند کرد.
