گزارش “ح.س.ر”
پس از بازگشت طالبان به قدرت، سازمانهای مدنی افغانستان به یکی از مهمترین صداهای مخالف سیاستهای سرکوبگرانه این گروه تبدیل شدهاند. این نهادها اگرچه اهرم فشار مستقیم در داخل افغانستان ندارند، اما با مستندسازی نقض حقوق بشر و انتقال آن به نهادهای بینالمللی، در شکلدهی به فشار جهانی بر طالبان نقش دارند.
سازمانهای مدنی، موارد نقض حقوق زنان و دختران، محدودیت آزادی رسانهها و بازداشت فعالان را مستند کرده و با سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و دولتهای مختلف در میان میگذارند. آنان همچنین از طریق بیانیههای مشترک، نشستهای شورای حقوق بشر و تعامل با UNAMA، خواستار جلوگیری از مشروعیتبخشی به طالبان و تقویت سازوکارهای پاسخگویی شدهاند.
بر اساس این ارزیابی، نقش جامعه مدنی در فشار بر طالبان غیرمستقیم اما مهم است؛ زیرا هزینه سیاسی سرکوب را افزایش داده، توجه جامعه جهانی به وضعیت افغانستان را حفظ و زمینه پاسخگویی بینالمللی را فراهم میکند. با این حال، میزان اثرگذاری این فشار به هماهنگی جامعه مدنی با سازمان ملل، دولتهای اثرگذار و رسانههای بینالمللی وابسته است.
