گزارش “امید آریایی نژاد”
صدها شهروند افغان و فعال و حامی حقوق زنان روز شنبه در میدان دام آمستردام گردهم آمدند و همزمان با پنجمین سالگرد بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، علیه سیاستهای این گروه در قبال زنان و دختران اعتراض کردند.
شماری از معترضان با انتقال پرچم افغانستان و شعار کار،آزادی خواهان یک افغانستان آزاد شدند
در این تجمع، شعار «افغانستان آزاد» یکی از شعار های اصلی معترضان بود.
حماسه عدالتخواه،یکی از برگزار کننده گان میگوید،هدف از برگزاری این برنامه اعتراضی، جلب توجه جامعه جهانی به وضعیت زنان و دختران افغانستان و بهرسمیتشناسی آپارتاید جنسیتی در این کشور است. ما از کشورهایی که طالبان را دعوت یا از این گروه حمایت میکنند میخواهیم وضعیت افغانستان را نادیده نگیرند؛ زیرا محدودیتها علیه زنان و دختران هر روز گستردهتر میشود. دخترانی که پنج سال پیش در صنف هفتم بودند، امروز باید صنف دوازدهم میبودند، اما بهدلیل سیاستهای طالبان از آموزش محروم و در چارچوب خانه محصور شدهاند.
در کنار محرومیت از آموزش و کار، ازدواجهای اجباری زیر سن، کوچهای اجباری، قتلهای مرموز نظامیان پیشین ، شکنجه و بازداشت مردم بیگناه نیز از نگرانیهای جدی ماست. از نهادهای حقوق بشری و دولت هالند میخواهیم طالبان را به رسمیت نشناسند و برای پایان دادن به این وضعیت فشار بیشتری بر این گروه وارد کنند.
عدالت خواه ،ما یک افغانستان آزاد، آباد و مبتنی بر عدالت میخواهیم، افغانستانی که در آن زنان و مردان از حقوق برابر برخوردار باشند و هیچ شهروندی به دلیل جنسیت، عقیده یا دیدگاهش از حقوق اساسی خود محروم نشود. پیام ما به مردم افغانستان این است که امید خود را از دست ندهند. ما برای آزادی، عدالت و آینده بهتر افغانستان مبارزه میکنیم و تا رسیدن به این هدف به دادخواهی و مبارزه ادامه خواهیم داد.
شرکتکنندگان گفتند که ۱۵ آگست یگانه روز سیاه افغانستان، بود و از افغانها خواستند که این دوره یگانه دوره ایست که محدودیت های گسترده بالای زنان و دختران افغان بوده است این روز را هیچ وقت فراموش نکنند.
محرومیت زنان و دختران از آموزش از مهمترین محورهای این اعتراض بود. طالبان پس از بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۱، دختران را از ادامه آموزش بالاتر از صنف ششم در مکاتب منع کردند و در دسامبر ۲۰۲۲ نیز تحصیل زنان افغان نیز در دانشگاهها را ممنوع ساختند.
معترضان در آمستردام گفتند که محرومیت زنان از آموزش و کار، تنها یک محدودیت فردی نیست، بلکه آینده اجتماعی و اقتصادی افغانستان را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. آنان از جامعه جهانی خواستند حقوق زنان افغانستان را در تعاملات سیاسی با طالبان در اولویت قرار دهد.
تجمعکنندگان، تبدیل حمایتهای سیاسی و لفظی از حقوق زنان افغانستان به اقدامات عملی بود. آنان از دولتها و نهادهای، بشری و بینالمللی خواستند در مذاکرات و روابط خود با طالبان، موضوع حقوق زنان و دختران را از یاد نبرند.
این تجمع از سوی شماری از دانشجویان افغان مقیم هالند و نهاد «آزادی» برگزار شد. برگزارکنندگان گفتند هدف آنان رساندن صدای زنان افغانستان، به جامعه جهانی و جلب توجه افکار عمومی به وضعیت حقوق بشری در این کشور است.
به گفته معترضان، زنان داخل افغانستان به دلیل محدودیتهای اعمالشده از سوی طالبان، امکان برگزاری چنین اعتراضهایی را ندارند و به همین دلیل افغانهای خارج از کشور تلاش میکنند صدای آنان را در مجامع بینالمللی و کشورهای مختلف بازتاب دهند.
سازمان ملل متحد نیز در گزارشهای خود بارها نسبت به تشدید محدودیتها علیه زنان و دختران افغانستان هشدار داده است. این محدودیتها حوزههایی چون آموزش، اشتغال، مشارکت اجتماعی و حضور زنان در زندگی عمومی را دربر میگیرد.
تجمعکنندگان در پایان تأکید کردند که پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، آنان گفتند اعتراضهای مدنی افغانها در خارج از افغانستان ادامه خواهد یافت و از جامعه جهانی خواستند در برابر حذف زنان از عرصههای مختلف زندگی اجتماعی افغانستان سکوت اختیار نکنند.و از جامعه جهانی خواستند که بالای طالبان فشار آورده شود و تمام محدودیت های گسترده را بالای زنان و دختران بر دارند.
