گزارش “امید آریایی نژاد “
جنبش صدای زنان افغانستان (Afghanistan Women’s Voice Movement) با راهاندازی مجموعهای از دیزاینهای تصویری، همبستگی خود را با میلیونها زن و دختر افغانستان که از حق آموزش محروم شدهاند، اعلام کرد و خواستار بازگشایی فوری مکاتب و دانشگاهها به روی دختران شدند.
این جنبش روز یکشنبه، با نشر اعلامیهای، آموزش را حق مسلم هر انسان و زیربنای توسعه و پایداری، عدالت و صلح خواند و تأکید کرد که محرومساختن زنان و دختران از تحصیل، نقض آشکار حقوق بشر و اقدامی در راستای تضعیف آینده دختران و زنان افغانستان است.
در ادامه این اعلامیه آمده است که جامعهای که نیمی از جمعیت آن از آموزش محروم باشد، هرگز به پیشرفت، توسعه و ثبات واقعی دست پیدا نخواهد کرد.
این نهاد مدافع همچنین از نهادهای ملی و بینالمللی، فعالان حقوق بشر، رسانهها و وجدانهای بیدار جهان خواسته است تا برای بازگشایی فوری مکاتب و دانشگاهها به روی دختران و تضمین حق آموزش، اقدامات عملی و مؤثر انجام دهند.
«هدیه صاحبزاده»، رهبر جنبش صدای زنان افغانستان، گفت: «هدف از راهاندازی کارزار “تحصیل، کار و آزادی” از سوی جنبش صدای زنان افغانستان، بلند کردن صدای زنان و دختران افغانستان در برابر محرومیت از آموزش، جلب توجه افکار عمومی و جامعه جهانی به نقض حق آموزش، و تأکید بر این پیام است که آموزش، حق اساسی هر انسان است و هیچ دختری نباید از این حق محروم شود.»
بانو صاحبزاده افزود: «پیام ما به مردم افغانستان و جامعه جهانی این است که در برابر محرومیت زنان از حق تحصیل، کار،آزادی و در برابر ظلم آشکار طالبان سکوت نه نمایند. سکوت در برابر این بیعدالتی، به معنای تداوم آن میباشد. از همه فعالان جامعه مدنی، نهادهای حقوق بشری و وجدانهای بیدار جهان میخواهیم در کنار زنان افغانستان بایستند، صدای آنان را بازتاب دهند و برای پایان دادن به این تبعیض جنسیتی اقدامات عملی و مؤثر انجام دهند تا حفظ کرامت انسانی در اولویت قرار گیرد.»
وی همچنین افزود: «جنبش صدای زنان افغانستان از نهادهای بینالمللی، سازمانهای حقوق بشری، رسانهها و همه مدافعان حقوق بشر انتظار دارد با افزایش فشارهای دیپلماتیک، حمایت مستمر از زنان افغانستان، دادخواهی مؤثر و اقدامات عملی، برای بازگشایی فوری مکاتب و دانشگاهها و تضمین حق آموزش دختران اقدام کنند.»
این جنبش در پایان تأکید کرده است که هیچ قدرتی نمیتواند صدای زنان را خاموش کند و آینده افغانستان بدون حضور آگاهانه و برابر زنان ساخته نخواهد شد.
در اعلامیه آمده است که تحصیل، کار و آزادی از حقوق اساسی و کلیدی زنان محسوب میشود و این جنبش تا تحقق این حقوق، به دادخواهی، آگاهیدهی و ایستادگی خود ادامه خواهد داد.
این در حالی است که طالبان در ۳ حمل ۱۴۰۱ با آغاز سال آموزشی جدید با صدور فرمانی دروازههای کاتب متوسطه و لیسه را به روی دختران بالاتر از صنف ششم بستند و اعلام نمودند که این تصمیم «تا امر ثانی» ادامه خواهد داشت. با گذشت بیش از چهار سال از آن زمان، این محدودیت همچنان پابرجاست و میلیونها دختر افغانستانی همچنان از حق آموزش ،تحصیل کار محروم گردیده اند
