گزارش “امید آریایی نژاد ”
شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در بیانیهای؛ به مناسبت پنجمین سالگرد سقوط نظام جمهوری اسلامی افغانستان و بازگشت دوباره طالبان به قدرت، نسبت به ادامه محدودیتها و نقض حقوق زنان و دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرده است.
این شبکه میگوید؛ در پنج سال گذشته زنان و دختران افغانستان از حقوق اساسی خود از جمله حق آموزش، کار، مشارکت سیاسی و حضور آزادانه در جامعه محروم گردیده اند.
شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در این بیانیه؛از جامعه جهانی و نهادهای بینالمللی خواسته است در برابر نقض آشکار حقوق زنان و محدودیتهای گسترده اعمالشده از سوی طالبان، اقدامات عملی و مؤثر انجام دهند.
ترنم سعیدی، مسئول شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان، میگوید: «پنج سال از به قدرت آمدن طالبان میگذرد و در طول این پنج سال طالبان بدترین خشونتها و اقداماتی را که نقض حقوق بشر محسوب میشود، اعمال کردهاند. محدودیتها بیشتر شده و مردم از هر لحاظ در بحران فرو رفتهاند. محدودیتها هر روز بر زنان و دختران بیشتر میشود.
بیش از ۱۶۰ فرمان کتبی و غیرکتبی از سوی رهبران طالبان صادر شده است که بر اساس آن زنان نمیتوانند درس بخوانند، کار کنند و در اجتماع حضور داشته باشند. حتی برای فعالیتهای کاری مانند رفتن به آرایشگاه و بیرون رفتن از خانه نیز زنان ترس و بیم دارند.
این ترس باعث شده است که زنان، نهتنها از ترس زندانی شدن، بلکه از آینده نیز باز بمانند. این روند به یک ساختار مستمر برای حذف عمومی تبدیل شده و زنان از همه ابعاد در معرض یک ساختار پیچیده خانهنشینی قرار گرفتهاند.
ما میبینیم که به بهانههای گوناگون زنان سرکوب میشوند و صدای زنان و دختران در گلو خفه میشود؛ مثلاً چرا حجاب نکردی، چرا بدون محرم بیرون شدی، چرا به آموزشگاه یا آرایشگاه میروی و همه این چالشها و پرسشها.
شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان این مسئله را یک بحران حقوق بشری میداند. مهمتر از همه،آینده زنان و دختران افغانستان و نسل آینده چه خواهد شد؟ بحران نقض حقوق بشر یا بحران حذف سیستماتیک زنان از جامعه افغانستان خواهد بود؟
وی میافزاید: ما نگران عادیسازی جهان با طالبان هستیم. اگر این وضعیت شکل بگیرد ما تا ۵۰ سال دیگر نمیتوانیم مردم را به وضعیت نرمال برگردانیم و شرایط را به حالت عادی بازگردانیم.
از دیدگاه ما، زنان افغانستان قربانی این شرایط شدند؛ آنها یگانه نیروی مهم ساختار اجتماعی هستند که باید جامعه افغانستان و جهان آن را بپذیرند. حذف زنان، حذف نیم جامعه است.
پیام ما به جامعه جهانی این است: نباید زنان افغانستان در حاشیه قرار بگیرند. ما از کشورهای جهان و نهادهای بینالمللی میخواهیم که موضوع زنان افغانستان را در تمام نشستها و پلتفرمها، برای اجرای عدالت و تأمین حقوق آنان، مطالبه کنند. زنان معترض در هر کجا نیز باید مورد حمایت قرار بگیرند تا بیشتر از همه، دادخواهی و صدای زنان و جامعه رنجدیده افغانستان را به گوش جهانیان، پرکاربردتر، انعکاس دهند.
پنج سال است که جامعه و زنان افغانستان در آتش این معامله خاکستر شدهاند.
این شبکه همچنین؛ بر ادامه مبارزات مدنی زنان افغانستان برای دستیابی به آزادی، عدالت، برابری و مشارکت سیاسی تأکید نموده اند.
در بیانیه این شبکه آمده است؛ که زنان افغانستان خواهان جامعهای هستند که در آن حقوق انسانی از جمله حق آموزش،کار، آزادی بیان و مشارکت برابر زنان در عرصههای اجتماعی و سیاسی تضمین شود.
